Hoş çakal

Gönül gözüm kapandı görmüyor hiç bir şey
Dillenmiyor ruhum akmıyor yüreğimden
Suskunum artık gözyaşlarım gibi
Durdu zaman geçmişi yaşıyorum ben
Haykırmak istiyorum tüm yaşadıklarımı
Yeniden doğup her şeyi ardımda bırakmayı
Karanlıklardan bir ışık görmeyi diliyorum
Peşinden gidip umudu yakalamayı istiyorum
Anlamsız gecelerden bitmeyen kabuslarımdan
Bir an da kurtulup kaçmak istiyorum
Sadece seninle yaşlanmak tek dileğimdi
Şimdi sen de yoksun yar yanımda
Ne yapayım bana anlatsana
Her şey aynı değişmiyor sensiz
Ben ne yaparım şimdi nedensiz
Kalbim acıyor ruhum can çekişiyor
Yine kendimle baş başayım buralarda
Susmak yetmiyor konuş benimle
Bitti de gözlerimin içinden kalbime akarak,
Son bir kez daha, “Hoş çakal…”

YuReKTeN

Her gün bir şey umuyoruz ve bir şey bekliyoruz ancak bazen hiçbir şeyin değişmeyeceğinin farkındayız, ancak yine de beklemeye devam ediyoruz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir